Dag 14. Het ontwikkelen gaat razendsnel! Sakura 
en Sparky gaan in alles voorop. Als eerste blaffen, oogjes open, lopen... Sakura heeft een kop erop en weet gewoon precies wat ze wil. Maar Sparky doet niet voor haar onder. Waar ze als een na kleinste begon is ze nu een enorme eter en flink aan de maat. Met haar gitzwarte vachtje en gele bandje is het een plaatje
Sparky werkte al zodra ze ertoe in staat was met haar neus. Stak hem werkelijk in de lucht en ging blind en doof op onderzoek uit. Ze weet nu de uitgang van de ren te vinden en probeert er overheen te klimmen, lukt het niet zet ze haar stem op. Wat ze wilde was op de koele vloer liggen tussen de grote honden in het midden. Dus dat deed ze dan ook. Wat ik ook een paar dagen geleden merkte was dat ze likte, ipv duwen of zuigen. Dat is nieuw.... en doet ze als enige. Met een fles leegdrinken heeft ze moeite, die zuigkracht heeft ze niet genoeg. Dus dan een schoteltje neerzetten en kijken wat er gebeurt.... helaas van de verbazing vergat ik te filmen, ik heb nog 1 seconde op beeld gekregen. Maar dit intelligente werkhondje drinkt dus melk van een schoteltje, speurt met haar neus en voelt zich al enorm groot.
Ondertussen is Pyro zo dik dat hij op een dikke pad lijkt en ik kon het niet laten een foto van mijn dikkerd te maken. Ook hij wilde op de koele vloer op dezelfde plek liggen.
Behalve Kira die graag in een zachte mand ligt, ligt de rest net als mama het liefst op de vloer. Voor Loes is zelfs een kleed al teveel.
Voor Kira heb ik gelukkig uitgevonden wat haar slaapprobleem veroorzaakte. Onze prinses op de erwt heeft de werpkist nu voor zichzelf waar ze zonder enige prikkel van haar broers en zussen uren slaapt! Meisje was uitgeput, kwam niet meer aan. Maar is dus zeeeer prikkelgevoelig. Een zachtaardig knuffelhondje
Mama Loes doet haar best om voor haar 8 kinderen te zorgen. Ze zeggen toch 'zo baas zo hond'? Nou, dat klopt. Zwanger zijn vond ik vreselijk (al deed Loes dat fantastisch zonder er problemen mee te hebben), babies zijn schattig en bol en leuk maar veel gedoe en kinderen worden pas leuk als je ermee kunt converseren. Loes is meer moeder dan mama, als je begrijpt wat ik bedoel. Ze doet wat noodzakelijk is, voedt en maakt schoon, maar genieten van haar pups zoals sommige teven dat blijkbaar wel doen, doet ze zeker niet.
Toch ging ze na wat haperingen vandaag ineens aan het einde van de middag èn vanavond uit zichzelf de ren in om haar kinderen te voeden en te wassen. Dat was heel fijn om te zien. Het kan ook komen doordat Carin Van-Zanten de nageltjes van het grut heeft geknipt. Ik kan me voorstellen dat dat een stuk minder pijn doet.
Ik blijf ze wel bijvoeden want die behoefte hebben de hard groeiende bolletjes wel. En zo delen we de zorg en het is fijn om mijn intens lieve meisje te kunnen ontzorgen.